Aanbevolen: het Finland Nieuws Weekoverzicht. Ontvang wekelijks op zondagochtend het Finland Nieuws Weekoverzicht. Meer informatie? Of direct inschrijven?
Finland heeft een vrijemarkteconomie, gebaseerd op particuliere ondernemingen: meer dan 80% van de industriële productie en ongeveer 90% van de dienstverlening in het bankwezen wordt door particulieren geleverd. Met een bnp van $ 18!850 per capita (1994) behoort Finland tot de rijkste landen ter wereld. Finland is veel langer dan de Scandinavische buurlanden een overwegend agrarisch land gebleven. In de naoorlogse jaren is het accent snel verschoven: terwijl in 1950 nog 36% van de beroepsbevolking in de agrarische sector werkte, 28% in de industrie en 25% in de dienstverlenende sector, waren de getallen in 1990 resp. 8%, 27% en 65%. Een belangrijke rol bij deze verschuiving speelde het vredesverdrag met de toenmalige Sovjet-Unie en de daarmee verbonden zware herstelbetalingen (in de vorm van o.a. machines en schepen). Na de Tweede Wereldoorlog is de (gedwongen) economische relatie met de Sovjet-Unie gepaard gegaan met samenwerking met het Westen. Dit laatste heeft geleid tot een hoger niveau van technologie, grotere specialisering en verschuiving van houtveredeling naar metaalindustrie. De meeste economische (vooral industriële) activiteit vindt plaats in Zuid-Finland. In Finland bedroeg de werkloosheid in 1995 17,2%. De hoge werkloosheid is evenals de sterke daling van het bnp (15% begin jaren negentig) een direct gevolg van het instorten van de handel met het oosten.
Het aandeel van de landbouw en aanverwante sectoren in het nationaal product is van 5% in 1994 gedaald tot 2,2% in 2006.
Het aantal werknemers werkzaam binnen deze sector bedroeg 4,6 procent van de totale arbeidsbevolking. Het familiebedrijf neemt in de landbouw weliswaar nog steeds een belangrijke plaats in, maar doordat veel jonge mensen naar de stad trekken, vergrijst de agrarische bevolking.
Grondgebruik Met de drooglegging van de slijkgronden ofwel moerassen is er in totaal ongeveer 2,3 miljoen hectare bouwland beschikbaar, ongeveer 6,5 procent van de totale oppervlakte van Finland. Ondanks de afname van het aantal agrarische bedrijven neemt de gemiddelde grootte van de bedrijven toe. In de periode 2000-2006 nam de gemiddelde grootte van een boerderij toe van 28 tot 33 hectare landbouwland. Het zijn kleinschalige, maar moderne en efficiënte bedrijven die kwalitatief goede producten leveren. Finland kent geen geïndustrialiseerde landbouwproductiebedrijven.
Door de ongunstige natuurlijke omstandigheden - het klimaat en de veelal arme grond - ligt de landbouwproductie in Finland 40 tot 50 procent onder het EU-gemiddelde. Het groeiseizoen is in het zuiden met 165-180 dagen van het jaar het langst. Toch voorziet het land volledig in de eigen behoefte wat betreft de meest essentiële voedingsmiddelen.
Landbouwproducten De beste landbouwgebieden liggen in het zuidwesten. Haver is het belangrijkste graan, gevolgd door gerst, tarwe en rogge (goed voor ongeveer 60% van de agrarische productie); andere producten zijn aardappelen, suikerbieten, raapzaad en groenten (groenten en fruit: 3% van de totale landbouwproductie). De landbouwcoöperaties nemen een belangrijke plaats in binnen de agrarische sector. De overheid voert een actief beleid om enerzijds de graanproductie in noordelijke richting uit te breiden (nieuwe variëteiten) en anderzijds het landbouwareaal te vergroten door ontginning. De veehouderij is belangrijker dan de landbouw. Het aantal rendieren is sinds 1945 sterk gestegen. Voor zover de landbouw bijdraagt aan de export is dit in de vorm van melk en zuivelproducten (22% van de totale productiewaarde in de landbouwsector); het binnenlands verbruik van deze producten is hoog. De bosbouw is nog steeds een van de belangrijkste pijlers van de Finse economie. Tweederde van het land is bedekt met bos. In de totale export nemen hout en houtproducten ruim 36% voor hun rekening. De visserij kan de binnenlandse behoefte niet dekken. De zoetwatervisserij (zalm, forel, snoek, baars) wordt vooral bedreven als nevenwerkzaamheid.
Pelsdierfokkerijen en rendieren Niet onbelangrijk zijn verder de pelsdierfokkerijen in het westen van het land. Het gaat hier om een betrekkelijk nieuwe bedrijfstak die sterk onderhevig is aan vraagschommelingen op de wereldmarkt. Deze zijn rechtstreeks van invloed op de prijs die voor het Finse bont wordt betaald.
Rendieren worden voornamelijk gehouden in het noorden, een gebied dat bijna eenderde van het gehele Finse landoppervlak beslaat. Het Finse ministerie van Landbouw en Bosbouw controleert het aantal dieren. Momenteel zijn er in Finland ongeveer 198.000 rendieren.
Visserij In Finland wordt beroepshalve zowel op zee als in rivieren en meren gevist. De meerderheid van de beroepsvissers is werkzaam in de zeevisserij. In 2006 waren er meer dan 2.000 beroepsvissers werkzaam. Er wordt veel Oostzeeharing en forel gevangen, die ruim driekwart uitmaakt van de jaarlijkse vangst van ongeveer 103 miljoen kilo vis. Er wordt op steeds grotere schaal vis gekweekt. Er zijn 203 viskwekerijen, die jaarlijks ongeveer 13 miljoen kilo vis kweken. Hiervan wordt een deel uitgevoerd. De buitenlandse vraag naar deze vis en visproducten is de afgelopen jaren toegenomen. In 2006 aten de Finnen zelf ongeveer 14 kilo vis per hoofd van de bevolking per jaar.
Landbouwbeleid Het Finse landbouwbeleid heeft zich van meet af aan gericht op een evenwichtige regionale ontwikkeling, vanuit het idee dat het in het belang van het land is dat elke regio de kans krijgt om actief bij te dragen aan de economische ontwikkeling. Om de landbouwproductie te bevorderen, geeft de overheid financiële steun aan boeren. De steunmaatregelen voor de Finse landbouw zijn gebaseerd op het gemeenschappelijk landbouwbeleid van de EU. Deze steun vormt in Finland een groter deel van het inkomen van de landbouwbedrijven dan in de andere lidstaten. De subsidies zijn erg belangrijk voor de Finse landbouw vanwege de ongunstige natuurlijke omstandigheden, waardoor de productiviteit ver beneden het EU-gemiddelde ligt. Finland mag van de EU deze subsidies tot ten minste 2013 blijven verstrekken.
Handel Belangrijke importlanden zijn Rusland, Zweden, China, Nederland, de Verenigde Staten en Italië. De Finse uitvoer gaat vooral naar Duitsland, het Verenigd Koninkrijk, Nederland en Rusland.
De belangrijkste agrarische producten die Finland importeert uit Nederland, zijn fruit, noten en specerijen (38,2 miljoen euro), sierteeltproducten en planten (46,8 miljoen euro), groenten (35,0 miljoen euro) en veevoer (29,9 miljoen euro). De belangrijkste agrarische producten die Finland naar Nederland exporteert zijn zuivel (7,4 miljoen euro), graanproducten (5,8 miljoen euro), dierlijke en plantaardige vetten en oliën (4,9 miljoen euro) en suiker (3,9 miljoen euro).
De Finse bodem bevat kolen noch aardolie; turf daarentegen is in grote hoeveelheden aanwezig en wordt gebruikt voor kleine elektriciteitscentrales. De belangrijkste mijnen liggen bij Outokumpu in het zuidoosten (vooral koper) en bij Otanmäki aan het Oulumeer in Midden-Finland (ijzer). Uraan is in kleine hoeveelheden aangetoond. In 1996 was minder dan 0, 5% van de beroepsbevolking werkzaam in de mijnbouw.
Het aandeel van de eigen energiebronnen (waterkracht, hout en turf) in het totale energieverbruik daalde van ca. 45% in 1960 tot 30% in 1995. Finland is voor zijn energievoorziening in hoge mate afhankelijk van Rusland, zowel voor wat de aardolie betreft (in 1988 kwam 85% van de ingevoerde ruwe olie uit de Russische Federatie) als voor wat het aardgas betreft (3% van het totale energieverbruik). De vijf kernenergiecentrales in Loviisa (drie) en Olkiluoto (twee) leveren ca. 20% van de totale elektriciteitsproductie (58% komt van conventionele centrales en 22% van waterkrachtcentrales).
Belangrijkste takken van industrie zijn de metaal- en elektro-industrie, gevolgd door de houtverwerking (o.a. papier en cellulose). Grote houtzagerijen komen voor bij o.a. Kotka, Pori, Oulu, Kemi, Porvoo en Hamina. De meubelindustrie is vnl. gevestigd te Helsinki, Turku en Lahti, houtpulp-, cellulose- en papierindustrie vooral bij Kotka, Kuusankoski en Varkaus. Sterk uitgebreid is de metaalindustrie (Helsinki, Pori, Vaasa, Turku en Tampere). De textielindustrie fabriceert vnl. katoen en rayon en is gevestigd te Tampere, Turku, Pori, Forssa en Vaasa. Beroemd om de grote technische vaardigheid en artistieke kwaliteit is de Finse glas- en aardewerkindustrie. Van betekenis is verder nog de levensmiddelenindustrie.
De handelsbalans vertoont sinds 1984 een groot overschot. Belangrijkste exportartikelen zijn papier, cellulose, celstofproducten, hout en houtproducten (o.a. meubels), glas, keramiek, textiel, machines en schepen. Ingevoerd worden o.a. machines, elektrische apparatuur, auto's, chemische producten, olie, ijzer en staal. De belangrijkste handelspartners zijn in volgorde van belangrijkheid Duitsland, Zweden, Groot-Brittannië en Japan. Het Finse bedrijfsleven richt zich meer en meer op de West-Europese markt (45% van de totale handel).
Een nationaal ontwikkelingsplan kent Finland niet; de staat geeft richting aan de ontwikkeling via de banken, de staatsbedrijven en deelneming in bedrijven.
Nationale bank is de Bank van Finland, die onder controle van het parlement staat. Er zijn sinds de fusiegolf nog drie handelsbanken, een groot aantal spaarbanken en boerenleenbanken en een postbank (staatsbedrijf).
Het personen- en goederenverkeer gaat vnl. over zee of door de lucht; in het noorden is echter een spoorwegverbinding met Zweden via Haparanda en Tornio en in het zuidoosten met Rusland (Moskou–St.-Petersburg-Helsinki). De totale lengte van het spoorwegnet is ca. 6000 km, waarvan bijna 1900 km hoofdspoor geëlektrificeerd is. Van het wegennet (totale lengte in 1994 77.500 km) is 62% verhard. Vorstschade maakt het wegenonderhoud zeer kostbaar. Voor het goederenvervoer (vooral van hout) is de binnenvaart niet onbelangrijk. De totale lengte van de vaarwegen bedraagt ca. 9200 km. De Finse luchtvaartmaatschappij Finnair onderhoudt lijndiensten op 25 binnenlandse bestemmingen en 34 steden in Europa, het Midden-Oosten, Zuidoost-Azië en Noord-Amerika. Veerdiensten zorgen voor verbindingen met Zweden, Denemarken, Duitsland, Polen, Engeland en Frankrijk. De belangrijkste zeehavens zijn Helsinki, Kotka, Hanko, Turku en Oulu. Met ijsbrekers worden enige havens aan de Botnische Golf 's winters opengehouden.
Handel Nederland - Finland (x 1000.000,-- euro) - terug naar boven
Invoer
Uitvoer
Saldo
2001
2002,7
2380,4
377,7
2002
2093,1
2465,9
372,8
2003
2127,2
2479,8
352,6
2004
2649,5
2667,7
18,2
Nederlandse invoer uit Finland (x 1000.000,-- euro)
SITC-code
Omschrijving
2001
2002
2003
2004
TOTAAL
2002,7
2093,1
2127,2
2649,5
TOTAAL LANDBOUW
29,1
38,6
25,1
25,9
TOTAAL INDUSTRIE
1973,6
2055,7
2102,0
2623,6
0
Voeding en levende dieren
24,3
32,9
18,5
21,0
2
Grondstoffen niet eetbaar, excl.
154,5
134,8
152,1
177,1
3
Minerale brandstoffen
11,5
109,9
59,2
34,3
5
Chemische producten
207,4
225,8
203,4
194,6
6
Fabrikaten, gerangschikt naar
959,3
946,4
929,3
1197,7
7
Machines en vervoermaterieel
581,0
583,6
714,2
969,0
8
Diverse gefabriceerde goederen
59,4
54,3
43,1
51,4
Nederlandse uitvoer naar Finland (x 1000.000,-- euro)
De economische groei in Finland, die in 2002 2,3 procent bereikte, vertraagde in 2003 naar 2 procent. Dit is weliswaar aanzienlijk lager dan tijdens de bloei aan het einde van de jaren negentig, met een piek van 6 procent in 2000, maar het is nog altijd veel hoger dan het EU-gemiddelde van 0,7 procent. Voor 2004 wordt verwacht dat de Finse economie weer aantrekt met een groei van 2,8 procent.
Verder wordt verwacht dat de economie binnen de EU in 2005 op stoom komt, waardoor de buitenlandse vraag voor Finse producten toeneemt. Als gevolg hiervan zal de werkgelegenheid in Finland toenemen. In combinatie met lagere belastingen en toename van de reële inkomens, zal de consumptie gestaag groeien. Anderzijds wordt voor 2005 tegelijkertijd een groei van de import verwacht. De prognoses voor de groei van het bruto binnenlands product (BBP) worden dan ook gesteld op een lichte toename van 3 procent. Het BBP voor 2003 is berekend op 142,5 miljard euro.
Consumptie De particuliere consumptie vertraagde in 2001 en 2002 na de snelle groeiperiode aan het eind van de jaren negentig. Aan de lagere groei waren de verslechtering van de arbeidsmarkt en lagere groei van de reële inkomens debet. In 2003 zorgden een verlaging van de inkomstenbelasting en een grote groei van de reële inkomens voor een grote impuls in de consumptie, waardoor het effect van de hoge werkloosheid ruimschoots werd gecompenseerd. Voor 2004 en 2005 wordt verwacht dat de groei van de reële inkomens stijgt, terwijl de arbeidsparticipatie groeit door de gunstige arbeidsmarkt en de lagere inkomstenbelasting. Voor deze periode wordt dan ook een groei van de particuliere consumptie van ongeveer 2,8 procent verwacht. Voor dezelfde periode wordt een groei van 1,7 procent van de overheidsconsumptie voorspeld.
Prijzen en lonen De Finse inflatie lag in 2003 met 1,3 procent ruim onder het gemiddelde in de euro-regio van 1,9 procent en nog verder onder het cijfer voor 2001 (2,7 procent) en 2002 (2 procent). Deze ontwikkeling zette in de eerste helft van 2004 door, waarbij in de maand maart zelfs van deflatie sprake was. Dit was een gevolg van de sterke verlaging van de accijnzen op drank in maart 2004 en een verlaging van de kosten voor telecommunicatie. De importprijzen drijven het inflatiecijfer echter enigszins op, zodat voor heel 2004 en voor 2005 een inflatie van respectievelijk 0,8 en 1,4 procent wordt verwacht.
Lonen Over het algemeen worden de lonen in Finland voor twee jaar bepaald door overleg tussen de vakbonden en de werkgeversorganisaties. In de onderhandelingsronde van 2002 werd 2,9 procent loonstijging overeengekomen voor 2003, en 2,2 procent voor 2004. De feitelijke loonstijgingen kwamen hoger uit. Eind 2004 zal een nieuwe onderhandelingsronde voor de lonen plaatsvinden. Door een grotere concurrentie wordt voor de jaren 2005 en 2006 een matiger loonstijging verwacht, ondanks de verwachte lichte vermindering van de werkloosheid en toenemende tekorten aan geschikte werknemers in bepaalde industrieën.
Werkgelegenheid De werkloosheid in Finland daalde in juli 2004 naar 8,9 procent. Een jaar eerder was deze nog 9,6 procent. Toch wordt voor de komende jaren slechts een beperkte verdere daling verwacht, ondanks de tweeledige inspanningen van de overheid om de werkloosheid te verminderen en de werkgelegenheid te stimuleren. Door de OECD (Organisatie voor economische samenwerking en ontwikkeling) worden de problemen die er op dit gebied zijn voor een deel als structureel gezien. Knelpunten zijn volgens deze organisatie de geringe arbeidsmobiliteit, al te goede uitkeringen en een aantrekkelijk systeem voor vervroegde uittreding.
Buitenlandse handel Sinds 2000 had de Finse export te lijden onder de slechte economische omstandigheden wereldwijd. Door het aantrekken van de economie binnen en buiten de EU, nu wordt verwacht dat de Finse export weer zal stijgen. De grootste winst zullen worden behaald met de export van metalen, machines en transportmaterieel, elektrische en optische apparatuur en met pulp en papierproducten.
Investeringen De rente in Finland is zeer laag en lijkt in 2004 en 2005 nauwelijks te gaan stijgen. De lage rente was de afgelopen jaren voor particulieren reden te investeren in woningen. De huizenprijzen stegen, evenals de hypotheken, maar voor het overige bleven de particuliere investeringen gering. Voor de komende jaren wordt echter ook voor de particuliere investeringen op andere vlakken een stijging verwacht. Investeringen van de industrie werden de afgelopen jaren uitgesteld in afwachting van betere tijden. Vooral op de aanschaf van machines, apparatuur en installaties werd bezuinigd. Met het aantrekken van de economie wordt verwacht dat bedrijven weer meer zullen investeren.
De waarde van de buitenlandse directe investeringen in Finland bedroeg in 2003 met 36,7 miljard euro ongeveer 25,8 procent van het BBP. Eind 2002 was 90,9 procent van de waarde van de investeringen in Finland afkomstig uit de EU. Zweedse bedrijven hadden 54,7 procent hiervan in handen, de waarde van de investeringen door Nederlandse en Britse bedrijven was respectievelijk 13,2 en 10,6 procent. De buitenlandse directe investeringen van Finse bedrijven gaan opnieuw vooral naar de EU, namelijk voor 68 procent van de waarde van de investeringen. 9 procent is in de VS geïnvesteerd. Finse bedrijven hebben het meeste geïnvesteerd in Zweden (30 procent) gevolgd door Nederland (13 procent) en Duitsland (8 procent).
De praktijk van het zakendoen in Finland is vergelijkbaar met die in andere Noord-Europese landen. De Finnen zijn over het algemeen erg vriendelijk en bescheiden, maar ook wel gereserveerd en minder spraakzaam dan bijvoorbeeld de Zweden of Denen. In Finland heeft iedereen dezelfde rechten; democratie en gelijkheid staan hoog in het vaandel. Hiërarchie is minimaal. Finnen werken hard, maar weten een goede balans te vinden tussen werk en privé.
Communiceren met Finnen De communicatiestijl van de Finnen is gebaseerd op stilte, luisteren, bescheidenheid en feitelijkheid. Finnen denken in stilte voordat zij beginnen met spreken. Vergaderingen zijn vaak bedoeld voor het bevestigen van besluiten en niet als brainstormzittingen. Finnen gebruiken weinig lichaamstaal; sterker nog, te veel lichaamsbewegingen duiden op onrust en onzekerheid. Finnen geloven heilig in op feiten gebaseerde mededelingen. Ze zijn direct en gebruiken geen verzachtende woorden als ‘wellicht’ en ‘misschien’. Finnen vermijden zoveel mogelijk het woord ‘ik’ en geloven in bescheidenheid en begrip.
Taal De landstalen zijn Fins en Zweeds en bij zakelijke contacten is Engels over het algemeen de voertaal, hoewel de oudere generatie soms de voorkeur geeft aan Duits. Er zijn maar weinig Finnen die Russisch spreken, ondanks de nauwe culturele en zakelijke betrekkingen.
Begroeting Finnen stellen er prijs op om correct en zeker niet al te persoonlijk te worden aangesproken, al wordt 'mevrouw' of 'meneer' zelden gebruikt. Zowel de begroeting als het eind van de bespreking of ontmoeting (zelfs met vrienden) gaat gepaard met een handdruk. Daarbij kijkt men elkaar recht in de ogen. Spreek een Fin bij voorkeur aan met zijn titel.
Zakelijke afspraken Finnen zijn stipt en gaan ervan uit dat een bespreking precies op het aangekondigde tijdstip begint. Stiptheid geldt ook voor levertijden. Annuleringen of wijzigingen in het tijdschema moeten onmiddellijk worden doorgegeven. Ook bij privé-afspraken zijn Finnen stipt.
Finnen geven de voorkeur aan een zakelijk gesprek en bereiden hun gesprekken goed voor. Zij hebben geen behoefte aan ‘smalltalk’ of persoonlijke gesprekken, maar willen snel ter zake komen. Het is een goed idee snel na het gesprek een brief te sturen met een samenvatting van wat besproken is. Finnen hechten veel belang aan mondelinge afspraken en verwachten dat men zich daaraan houdt. Ook stellen ze hoge eisen aan kwaliteit en betrouwbaarheid. Over het algemeen nemen Finnen snel beslissingen en gaan zij direct tot actie over.
Uitnodigingen Bij een uitnodiging voor een diner is het aan te raden te wachten tot de gastheer u een plaats aanbiedt. Begin ook niet met de maaltijd (evenmin met het aperitief) voor de gastheer is begonnen. Finnen zijn over het algemeen erg gastvrij. Als men een Fin beter heeft leren kennen, is het mogelijk dat men in zijn of haar huis of weekendhuis wordt uitgenodigd. Bij een eerste bezoek is het gebruikelijk bloemen voor de gastvrouw mee te nemen.
Kleding Bij zakelijke afspraken is het gebruikelijk een pak met stropdas te dragen. Vrouwen kunnen iets minder formeel gekleed gaan, maar nog altijd netjes en geen te korte rokken. Avondkleding dragen Finnen alleen bij formele gelegenheden. In de winter is het belangrijk om te zorgen voor warme kleding. Een dikke overjas, een hoed of muts, handschoenen en warme laarzen of schoenen met rubberen zolen zijn onontbeerlijk.
Roken Roken is op de meeste openbare gelegenheden niet toegestaan.
Alcohol Tijdens business aangelegenheden wordt meestal water gedronken, soms ook een glas bier of wijn. Finnen zijn geen ‘cocktailparty types’.
Visitekaartjes Het gebruik en het uiterlijk van een visitekaartje is hetzelfde als in Nederland, behalve dat Finnen zowel hun voornaam als achternaam, dus niet hun initialen, gebruiken.
Relatiegeschenken Relatiegeschenken zijn niet gebruikelijk, maar kleine cadeautjes als teken van dank worden wel op prijs gesteld.
Reizen Zie voor het reizen van en naar Finland onze pagina Finland van A tot Z
Als u op de advertentie klikt, ziet u de prijzen in euro's
Helsinki nu
by courtesy of EK
In Ontwikkeling
Momenteel in ontwikkeling op Finlandsite:
Gadget tools Google en Vista (gereed)
Finlandsite boekenserie (gereed)
Finland kalender Verzamelen materiaal: foto's
Finland Screensaver (gereed)
Bent u geïnteresseerd in een van onze nieuwe producten? Mail ons dan via info[at]glebbeek.nl
Over de Finlandsite
Klik hier voor een korte profielschets van de Finlandsite
Google Ads
Disclaimer/ copyright
This site is powered by e107, which is released under the terms of the GNU GPL License.
Copyright content: Glebbeek-Internet (uitgezonderd content die is overgenomen van derden; zie de desbetreffende bronvermelding voor rechthebbende)
Op deze site zijn van toepassing de voorwaarden zoals deze hier zijn te raadplegen
Wij zijn altijd geïnteresseerd in nieuws en persberichten: - voor persberichten: persberichten[at]glebbeek.nl - voor nieuws: nieuws[at]glebbeek.nl - voor andere vragen over Finlandsite: finlandsite[at]glebbeek.nl